4 marca – uroczystość św. Kazimierza. Msza św. po polsku w katedrze wileńskiej


Na zdjęciu: sarkofag ze szczątkami św. Kazimierza w katedrze wileńskiej, fot. vilnensis.lt
We czwartek, 4 marca, przypada liturgiczne wspomnienie św. Kazimierza Królewicza, patrona Litwy i Polski. W tym dniu w wileńskiej bazylice archikatedralnej pw. św. biskupa Stanisława i św. Władysława mszy św. w języku polskim przewodniczyć będzie biskup pomocniczy archidiecezji wileńskiej Arūnas Poniškaitis. Początek o godz. 15 (czasu litewskiego). Transmisja – na kanale telewizyjnym TVP Wilno.




Uroczystości odpustowe ku czci św. Kazimierza rozpoczęły się w poniedziałek, 1 marca, i potrwają do soboty, 6 stycznia.

W tych dniach msze św. w języku litewskim sprawowane są o godz. 8, godz. 12.30 i 17.30, o godz. 15 – w językach obcych (po hiszpańsku  1 marca, angielsku – 2 marca, francusku – 3 marca, włosku – 5 marca i białorusku – 6 marca).

We czwartek, 4 marca – w głównym dniu odpustu – msza św. o godz. 15 (czasu litewskiego) sprawowana będzie w języku polskim. Będzie jej przewodniczył biskup pomocniczy archidiecezji wileńskiej Arūnas Poniškaitis.

Transmisja nabożeństwa na kanale telewizyjnym TVP Wilno oraz w streamie na stronie TVP Wilno rozpocznie się nieco wcześniej  o godz. 14.55.

Msza św. w katedrze wileńskiej w uroczystość św. Kazimierza sprawowana będzie po polsku po raz drugi. W ubiegłym roku przewodniczył jej proboszcz parafii pw. św. apostołów Piotra i Pawła w Wilnie ks. prałat Wojciech Górlicki.

Św. Kazimierz Jagiellończyk urodził się 3 października 1458 r. w Krakowie jako trzecie dziecko i drugi syn Kazimierza IV Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki. W wieku 13 lat wyruszył na Węgry, by przyjąć tamtejszą koronę królewską. Wyprawa jednak zakończyła się niepowodzeniem i powrotem królewicza do kraju. W latach 1481-1483, podczas pobytu króla na Litwie, Kazimierz jako namiestnik rządził Królestwem Polskim. Już wtedy odznaczał się sprawiedliwością i troską o ubogich, dbał także o bezpieczeństwo zewnętrzne i wewnętrzne kraju. Na Litwie natomiast zyskał sobie wdzięczność wśród ludności i popularność ze względu na troskę o potrzeby mieszkańców, zwłaszcza biednych i pokrzywdzonych. Był człowiekiem głęboko wierzącym, życie kontemplacyjne łączył jednak z działalnością polityczną, przygotowując się do objęcia władzy w Rzeczypospolitej.

Jego przygotowania do przejęcia rządów w Polsce przerwała śmiertelna choroba. Święty Kazimierz zmarł w Grodnie 4 marca 1484 r., mając zaledwie 26 lat. Został pochowany w katedrze wileńskiej.

W 1521 r. papież Leon X wydał bullę kanonizacyjną, która jednak zaginęła. Dopiero w 1602 r. Klemens VIII wydał nowy dokument kanonizacyjny. Uroczysta kanonizacja odbyła się w Wilnie 10-12 maja 1604 r. Od 1636 r. św. Kazimierz jest głównym patronem Litwy. Wówczas też w katedrze wileńskiej zbudowana została barokowa kaplica, do której przeniesiono szczątki św. Kazimierza.

Na podstawie: katedra.lt, vilnensis.lt