Szkoła Multimedialna na Litwie - MSZ i MEN w roli Św. Mikołaja

Dzisiaj sami Litwini przyznają, że znowelizowana ustawa o oświacie nie jest żadnym dobrym rozwiązaniem dla żadnej szkoły. Ale wygodnie było eskalować konflikt szkół narodowościowych, w cieniu pozostawały sprzeciwy litewskich szkół, ekspertów i pedagogów. "Popieracie bunt Polaków!" - tak ucinano wszelkie dyskusje.

Podobny chaos przeżywają wszystkie szkoły na Litwie. Ustawę wprowadzono pośpiesznie, bez przygotowania, bez konsultacji ze środowiskami nauczycielskimi i autorytetami oświaty. Jej zapisy zostały mocno upolitycznione, każdy zainteresowany miał do ugrania swój wąski cel polityczny. Któż by tam myślał o dzieciach.

Oczywiście, zmiany najbardziej boleśnie uderzyły w szkoły polskie na Litwie. Zagrożenia dla nich są ogromne. Ale i w tej kwestii nie ma tego złego... Pewnym antidotum na zaistniałą sytuację okazuje się uaktywniona pomoc z Polski. Uruchomiono rządowy program pomocy polskim szkołom na Litwie. Najpierw wyposażono pierwszaków w wyprawki (sławetne już tysiąc litów zapomogi dla rodzin polskich pierwszaków), ruszył projekt "Polska szkoła multimedialna na Litwie", w ramach którego polskie szkoły są wyposażane w supernowoczesny sprzęt multimedialny. Co ważniejsze, na szkolenia do Polski zapraszani są nauczyciele, na razie klas początkowych.  

Polski rząd (Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Ministerstwo Edukacji Narodowej) zapowiadają, że pomoc zostanie utrzymana, poszukiwane są nowe formy wsparcia polskiego szkolnictwa na Litwie. Co do przyszłości - pozostajemy z nadzieją. Na razie - u schyłku roku - odnotowujemy wzmożony ruch na linii Wilno-Warszawa-Wilno.

W Polsce przeszkolono już sześćdziesięciu nauczycieli szkół polskich na Litwie. W ślad za nimi do Wilna jechały oczekiwane rzutniki. Na tyle wymyślne, że niektórzy nauczyciele boją się ich dotykać. Nie warto. Rzutniki podobno same "gadają", same robią, same nauczają - trzeba tylko do nich wyciągnąć dłoń, zaprzyjaźnić się. No tak, w ciągu dwudziestu wieków w Wigilię podobno zwierzęta przemawiały, teraz,  w XXI wieku, być może czas na sprzęt elektroniczny. A te, jak już przemówią, to nie jedynie w Wigilię.

Projektor nawet gołą ścianę zmusi do "gadania". Rzutnik uaktywnia interaktywną tablicę - olbrzymi interaktywny ekran dotykowy. Do pracy z tablicą służy interaktywne pióro. Ono steruje pracą komputera, ale też pisze, rysuje, maluje, kreśli itp. Ekran współpracuje z komputerem. Można buszować w Sieci, wykorzystywać różnorodne programy i aplikacje. Prace zostają zachowane i mogą być przesyłane mailem do uczniów nieobecnych na lekcji. (Do rodziców niestety też).

Takie wyjątkowe prezenty przed świętami otrzymała znaczna część polskich szkół. Jedni mówią, że to Mikołaj, a niedowiarki, że MSZ czy MEN. Trzeba powiedzieć: "Szczere Bóg zapłać". Oby trafiło do darczyńcy.

Swoją drogą, zastanawiające, dlaczego litewskie MIinisterstwo Oświaty tak bardzo się oburzało na owe skromne 1000 litów, a już zupełnie nie reaguje na kilkunastokrotnie droższy sprzęt czy wyjazdy nauczycieli na szkolenia do wrażego przecież kraju. Otóż, co się okazuje. Przed kilkunastu laty polscy fachowcy w dziedzinie oświaty byli ochoczo zapraszani na Litwę przez Ministerstwo Oświaty i Nauki, w ministerstwie był też etat dla osoby kurującej polskie szkolnictwo na Litwie. Ta osoba zajmowała się m.in. organizowaniem Olimpiady Literatury i Języka Polskiego i różnego rodzaju szkoleniami. Korzystać z tej oferty mogli również litewscy nauczyciele. I korzystali. Odbyło się kilkanaście wymian między szkołami, nauczycielami. Na szkoleniach na Litwie, ale też w innych krajach, spotykali się nauczyciele z różnych państw, zawiązywały się przyjaźnie, rodziły się bardzo ciekawe pomysły. Przed dwoma jednak laty litewskie ministerstwo etat zlikwidowało, zerwano wszelkie kontakty z ośrodkami szkoleniowymi w Polsce.

Sam nie chcę i innym nie pozwolę!...

Ale... to na marginesie. Bo tak naprawdę święta tuż tuż, nastroje równie świąteczne, a my wolimy ruszyć śladem Świętego Mikołaja...

Zdjęcia: Jan Wierbiel
Montaż: Paweł Dąbrowski