Violetta Villas nie żyje

Urodziła się 10 czerwca 1938 roku w Liège w Belgii, jako Czesława Cieślak. Tam spędziła dzieciństwo. Ojciec, Bolesław Cieślak, był górnikiem, a także kapelmistrzem w orkiestrze górniczej. W 1946 roku rodzina przyjechała do Polski i zamieszkała w Lewinie Kłodzkim. W 1956 roku Czesława rozpoczęła naukę śpiewu w szkole muzycznej w Szczecinie, a kontynuowała ją we Wrocławiu i w Warszawie. W 1961 roku zadebiutowała w Polskim Radiu, dokonując pierwszych nagrań z zespołami Bogusława Klimczuka i Edwarda Czernego. W 1966 zagrała w serialu "Klub profesora Tutki", wykonując między innymi piosenkę "Chica Helka". W roku 1970 reżyser Konstanty Ciciszwili wyprodukował film "Śpiewa Violetta Villas", który był inscenizowanym recitalem. Artystka była też bohaterką fabularyzowanego dokumentu z 1988 roku "Sen o kopciuszku". 

Występowała na Festiwalu w Sopocie, a na III Festiwalu Piosenki w Rennes we Francji zdobyła Grand Prix. Uczestniczyła w radiowych koncertach z międzynarodową obsadą, między innymi w Szwajcarii i Republice Federalnej Niemiec. Występowała w paryskiej Olympii, a następnie w Las Vegas. Przez trzy sezony była gwiazdą Casino de Paris, gdzie śpiewała piosenki i arie operowe w 9. językach. Występowała ze stuosobowym baletem. Karierę kontynuowała w Stanach Zjednoczonych, grając w filmach muzycznych. W USA dostrzeżono jej indywidualizm.

Od 1979 do 1985 roku piosenkarka współpracowała z Teatrem Syrena, wyjeżdżając na tourneè po Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. W 1998 roku przeniosła się do rodzinnego Lewina Kłodzkiego, gdzie założyła schronisko dla zwierząt. W 2003 roku wystąpiła na Festiwalu w Opolu. Nagrała też płytę z walentynkowymi hitami oraz "Kolędy serca". Kilka lat później pojawiła w telewizyjnym programie "Szansa na sukces", w którym wykonywano jej piosenki.

W lutym tego roku w Kielcach odbył się benefis 50-lecia działalności artystycznej Violetty Villas, podczas którego artystka odebrała między innymi Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis", przyznany przez ministra kultury.

W roku 1996 Villas nagrała wraz z Kazikiem Staszewskim piosenkę "Kochaj mnie, a będę Twoją". Duet Kazika z Violettą Villas, będący połączeniem muzyki rewiowej z punk rockową, szybko znalazł się na czele list przebojów.

W ostatnich latach Violetta Villas coraz rzadziej dawała koncerty i występowała z recitalami. W 2007 roku władze Lewina Kłodzkiego zamknęły schronisko dla zwierząt prowadzone przez artystkę. Od początku 2008 roku piosenkarka nie pojawiała się publicznie. Zwracano uwagę na złą sytuację materialną i problemy ze zdrowiem. Violetta Villas pisała także wiersze. Zajmowała się działalnością charytatywną. 

Dziennikarz Tomasz Raczek, który przeprowadzał ze śpiewaczką wywiady, podkreśla, że Violetta Villas, nie tylko miała wspaniały głos, ale także była wielką osobowością: "Choć nie dawała sobie rady z popkulturą, była jednocześnie jej ikoną" - mówi. Dziennikarz dodaje, że we wszystkich swoich słabościach, artystka była bardzo ludzka - wtedy, gdy nie dawała sobie rady z sukcesem i bogactwem w Las Vegas, skąd uciekła, i wtedy, gdy po zakończeniu kariery próbowała, coraz bardziej samotna i schorowana, pomóc zwierzętom.

Na podstawie: IAR