Roger Piaskowski - blog

W sposób naturalny, zgodny z przemijaniem, z upływem czasu, słabnie, a nawet przeszkadza pamięć historyczna. W Wilnie-Vilniusie, obserwujemy ciekawe zjawisko socjologiczne, a mianowicie wzrost, nawet pewien "trend" do odsłaniania, sztucznie ukrywanej polskości. To zrozumiałe, że "polskość" jest niepoprawna politycznie, ale prawda jak oliwa. W pracy zatytułowanej "Tristum Liber" - "Księga Żalów" najnowasza historia Wilna, splata się z rodzinnymi wspomnieniami, dziwne sprawy zawsze działy się nad Wilją, także teraz Europa patrzy z zainteresowaniem na miasto Piłsudskiego. Książkę pokazuję w Wilnotece, a zarazem informuję, że jest e-bookiem do pobrania w Wydaje.pl , tam także fragmenty, o wileńskiej partyzantce AK. Proszę pamiętać, że Tristum Liber znaczy Księga Żalów, ale nie jest to rzecz o "ostatnim pożegnaniu".

Kochać Polskę w dniu 11 listopada, to także świętować, manifestować patriotyzm na ulicach i placach Wilna, które wprost uwielbiał Józef Piłsudski - honorowy obywatel miasta. Przed warszawskim pomnikiem Wskrzesiciela Polski widzieliśmy dzisiaj pochylone z szacunkiem głowy prezydenta Komorowskiego, premiera Tuska, a także gościnnie pani prezydent Litwy. W tych okolicznosciach pojawił się dyplomatyczny zgrzyt, ponieważ w tle uroczystości zauważyliśmy transperenty, których treść wyraźnie adresowana była do litewskich władz i mówiła o prześladowaniu polskiej mniejszości w Wilnie. Niepodległość wywalczona w 1918 roku uzyskała swój wileński kontekst współczesny, który z coraz większym niepokojem obserwuje Europa zorientowana już, że polski bohater narodowy swoje serce zostawił w Wilnie i ono wciąż - z płyty na Rossie - bije dla polskich spraw. W złożonym kontekście historycznym aktualizuje się niejednoznaczny status Wilna jako stolicy Litwy, a nie tradycyjnie Kowna. Kontestowanie przez Europejczyków sposobu przejęcia Wilna przez państwo litewskie na stolicę bez rozmów z Polakami nabiera nowych aspektów. Stąd przywołanie Święta Niepodległości nad Wilją zostało zaakcentowane w Warszawie. Lecz problem z transparentami trzeba rozwiązać w Wilnie oczywiście po konsultacjach na Rossie.

Lipcowa niedziela, czas wakacji, a tu kalendarz historyczny się odzywa i o wysłuchanie prosi. Data 17 lipca 1944 roku ma szczególne znaczenie. Przypomnijmy, że Armia Krajowa w boju wyzwala Wilno spod niemieckiej okupacji i wraz z Sowietami zajmuje miasto. Do Londynu, gdzie działa Rząd RP właśnie 17 lipca zostaje wysłana depesza o jakże dramatycznej treści: " W dniu 17. 7. władze sowieckie aresztowały podstępnie sztab Okręgu Wilno i Nowogródek. Oddziały AK w sile około 6000 w marszu na Puszczę Rudnicką, gdzie przyjmiemy walkę". Depeszę podpisał pułkownik Strychański.
Dodam, że dzisiaj także przypada data zdradzieckiego zwabienia i aresztowania w Wilnie generała Aleksandra Krzyżanowskiego "Wilka" dowódcy Okręgu Wileńskiego AK.
Bolesne fakty powinny towarzyszyć w zmaganiach ze współczesną rzeczywistością polityczną, a intensywane pamiętanie o bohaterach Powstania Wileńskiego 1944 ma - jak sądzę - wciąż żywy wymiar.
Pozdrawiam
Roger Piaskowski