Nadesłane

W ubiegłym roku, zarówno ze strony obecnego rządu, jak i ze strony niektórych politologów wzmocniła się fala „ataków” przeciwko staraniom Akcji Wyborczej Polaków na Litwie (AWPL), która usiłuje pomóc ludziom przetrwać w sezonie grzewczym i nie ugrzęznąć w bagnie długów za ogrzewanie domu.

„Swastyka – symbolem przestępców i nacystów? Nic podobnego, ale wszyscy, którzy odczuwają siłę tego symbolu, chcą go przywłaszczyć sobie (...) Hitler nie był wyjątkiem. (...) Cmentarze litewskie, na których były znalezione swastyki, pochodzą z XIII wieku, dlatego możemy śmiało powiedzieć całemu światu, że to symbol naszych przodków, Litwinów, to nasza historia, nasza pamięć. I to, że był używany w celach przestępczych, nic nie zmienia, przecież ukraść można byle co i popełnić dowolne przestępstwo, używając rzeczy ukradzionej. Winny zawsze będzie tylko ten, kto przestępstwo popełnił, nikt inny“ – stwierdzenia takie można przeczytać na stronie grupy, nazywającej siebie Sarmacją (http://www.sarmatas.lt/02/svastika-musu-proteviu-lietuviu-simbolis/).

Europejska Fundacja Praw Człowieka oferuje 500 litów nagrody dla osoby, która pomoże w znalezieniu i ujęciu sprawców piątkowego pobicia ucznia Gimnazjum im. Jana Pawła II w Wilnie.

Jestem, i chyba już tak zostanie, wierną fanką puzzli, tradycyjnych "planszówek", układanek logicznych i gier edukacyjnych. Moim zdaniem, wspólna gra na podłodze w salonie (w odróżnieniu od tej samodzielnej przed komputerem) uczy współzawodnictwa i zasad „fair play”, rozwija logiczne i strategiczne myślenie, a przede wszystkim pozwala na fajne spędzenie czasu z całą rodziną czy grupą przyjaciół.

Jak poinformowała organizacja pozarządowa „Europejska Fundacja Praw Człowieka”, jedenaście pracowników przedsiębiorstwa „Lietuvos geležinkeliai“ różnych narodowości zostało ukaranych za użycie swego języka ojczystego podczas pełnienia obowiązków służbowych. Wobec ukaranych dokonano cięcia wynagrodzeń. Takie zachowanie kierownictwa „Lietuvos geležinkeliai” jest skandaliczne, poważnie narusza Konstytucję Republiki Litewskiej (par. 29 „Niedozwolone jest ograniczanie praw człowieka lub ustanawianie przywilejów ze względu na płeć, rasę, narodowość, język, pochodzenie, położenie społeczne, wiarę, przekonania albo poglądy”) i inne zobowiązania międzynarodowe naszego kraju, przede wszystkim Konwencję Ramową Rady Europy o Ochronie Mniejszości Narodowych.

12 stycznia br. z inicjatywy posła do Parlamentu Europejskiego Waldemara Tomaszewskiego w Sejmie RL zorganizowano konferencję prasową poświęconą problemom wysokich rachunków za ogrzewanie w stołecznym Wilnie. Udział w konferencji wzięły również: radna miejskiej rady Wanda Krawczonok i mer Samorządu Rejonu Wileńskiego Maria Rekść.

Moja mama, emerytowana nauczycielka, często obdarowuje swoje wnuczki książkami, i przeważnie są to pozycje z tzw. kanonu literatury polskiej. Jakiś czas temu dziewczynki dostały „Rymowanki polskie”. Jest to zbiór przeszło 150 krótkich wierszyków, wyliczanek i piosenek, które (i tu uprzedzam będzie bardzo patetycznie!) każdy Polak znać powinien.

Królewna Amelka na pierwszy rzut oka wydaje się być uosobieniem dziecięcych (zwłaszcza dziewczęcych) marzeń: mieszka w Tęczowym Królestwie, jej rodzicami są najprawdziwsi Król i Królowa, ma piękne stroje i złotą koronę, a półki Pokoju Zabawkowego aż uginają się pod ciężarem lalek i misiów. A jednak…

Gdy Zosia miała pięć lat, zaczęła przejawiać zainteresowanie nauką czytania i pisania. No właśnie… zainteresowanie było i to duże, ale przez długi czas nie mogłyśmy wyjść poza znajomość kilku liter i samodzielny podpis pod rysunkiem. „Mamo, tych liter jest tak dużo i wszystkie takie podobne, że ten alfabet chyba nie zmieści mi się w głowie!” - słyszałam. „Co robić?” - pomyślałam i jako „matka czytająca” poszłam kupić kolejną książkę. Koleżanka poleciła mi „Niesforny alfabet” Grzegorza Kasdepke. To był strzał w dziesiątkę!