S. Kimso: "Polonia" idzie na szerokie wody!

Sukces "Polonii" to w dużym stopniu zasługa współzałożyciela i prezesa tego klubu, Stefana Kimsy. Przed dwudziestu laty, gromadząc wokół nowej idei rodaków, w ten czy inny sposób związanych ze sportem, pan Stefan chyba nawet nie przypuszczał, że kiedyś ta społeczna działalność może tak bardzo rozwinąć skrzydła. A jednak uwierzył w to, uwierzył w chłopaków, którzy przez lata dzielnie kopali piłkę w rozgrywkach lokalnych i regularnie przywozili medale z igrzysk polonijnych. I udowodnił, że chcieć znaczy móc!


I liga - to jednak wyzwanie, przede wszystkim finansowe i organizacyjne. Dotychczas Stefan Kimso musiał mieć czas także na inne dyscypliny: strzelectwo (pistolet i karabinek - największy w tej części Europy międzynarodowy turniej o Puchar KS "Polonia"), siatkówkę (jedyna na Wileńszczyźnie szkolna liga młodzików/młodziczek), narciarstwo i inne. Teraz główny wysiłek zostanie skierowany na poszukiwanie sponsorów, bo bez nich "Polonia" nie ma co robić w I lidze i może tylko marzyć o dalszym awansie. Już start w II lidze byłby mało prawdopodobny, gdyby nie wsparcie zaprzyjaźnionej firmy Selena z Wrocławia, spółki Geonafta czy Fundacji "Bliżej Polski".



Dziś już niewielu pamięta, że Wilno ma chlubne tradycje wielonarodowej piłki nożnej. Przed wojną w polskiej esktraklasie całkiem nieźle się spisywał WKS (Wojskowy Klub Sportowy) "Śmigły", ale poważną konkurencją dla wojskowych był żydowski klub "Makkabi" Wilno. W latach 80. gwiazdą wileńskiego "Żalgirisu", który wówczas sięgał szczytu sławy, był Józef Jurgielewicz, a w latach 90. właścicielem tegoż klubu został inny litewski Polak, przedsiębiorca Janusz Łopuć. Szkółkę piłkarską dla młodych Polaków założyła jednak przed kilku laty właśnie "Polonia". 

Czy uda się jej zabłysnąć na firmamencie litewskiego futbolu, a jednocześnie przywrócić piłce dawną popularność w polskim środowisku na Litwie? Myślę, że jeśli kiedykolwiek - to właśnie teraz, przy okazji zbliżającego się Euro '2012 w Polsce. Jeżeli oczywiście na fali "euromanii" uda się znaleźć w Macierzy poważnych sposnorów.

Chyba jednak lepiej dać po 1000 PLN, a nawet bardziej atrakcyjne stypendium, młodemu obiecującemu piłkarzowi Polakowi z długoterminowym kontraktem niż pierwszakowi, którego po pół roku rodzice przerzucą do innej szkoły, bo na przykład litewska emigracja będzie akurat dawała każdemu po sto dolarów... 


Zdjęcia: Jan Wierbiel, Rajmund Rozwadowski
Montaż: Paweł Dąbrowski